Leontine Borsato

Jada heeft haar A-diploma!

Jada is duidelijk het derde kindje in ons gezin. Wellicht heeft het ook te maken met het feit dat ze een meisje is naast twee jongens, maar Jada kent weinig angst. Waar Luca als oudste alle dingen als eerste moest proberen en waar Senna soms wel eens het gevoel heeft dat hij moet opboksen tegen de talenten van zijn grote broer, gaat Jada gewoon haar eigen gang. Ze was vier jaar toen ze op zwemles ging. Geen greintje zenuwen, alleen maar heel veel zin. Vol enthousiasme begon ze aan haar zwemavontuur en elke zondagochtend zat ik dan ook in het zwembad met Jada. Ook Senna was er trouwens altijd bij, want hij ging door voor zijn B en later zijn C. Het was fijn dat dat tegelijkertijd kon, want hoe leuk het ook is om je kinderen te zien zwemmen, twee keer per week naar het zwembad gaan is toch minder prettig. Daarbij was het voor hen beiden ook wel leuk om lekker samen te gaan.

Helaas moest Jada veel lessen missen door haar oortjes. Ze had zeer regelmatig een oorontsteking waar ze erg veel last van had. Het was niet makkelijk voor haar om mij met Senna naar zwemles te zien gaan en zelf niet te mogen zwemmen. Zodra haar oren genezen waren en we een ‘go’ van de arts kregen, lag Jada alweer in het water! Al gauw kon ze zonder bandjes zwemmen en dat was voor mij de belangrijkste mijlpaal. Het diploma is belangrijk, de medaille heel erg mooi. Maar ik wil vooral dat ze leren hoe ze zichzelf kunnen redden als ze onverhoopt te water raken. Dat ze zo gewend aan water zijn, dat ze niet in paniek raken.

Jada is wat betreft water net haar vader. Ze is gek op water en houdt het vaak uren vol. Waar de meeste kinderen water het liefst warm hebben, maakt het haar allemaal niets uit. Daarin lijkt ze niet op mij, haha! Toen ik vroeger op zwemles zat stond ik zo lang mogelijk onder de warme douche en had ik het eigenlijk altijd koud!
Onze vakanties zijn eigenlijk altijd waterrijk. Meestal zitten we aan zee, vaak is er ook een zwembad in de buurt. Natuurlijk verlies je je kinderen niet uit het oog, ongeacht of ze hun zwemdiploma’s hebben, maar als ze allemaal dat certificaatje zouden hebben zou me dat toch wel rust geven!

Kortgeleden was het dan eindelijk zo ver! Jada mocht, samen met heel veel andere kindjes, op voor haar A diploma! Met haar War Child t-shirtje aan zwom ze haar baantjes. Op haar buik, op haar rug, watertrappelen… het hoort er allemaal bij en ze deed het allemaal uitstekend. Wel zag ik haar steeds vanuit haar ooghoek kijken of we het allemaal wel goed zagen, maar ze hoefde zich niet ongerust te maken, we wilden niets missen! Nadat ze alle taken had volbracht zag je de spanning onder de kindjes toenemen. Zouden ze wel… of niet…? Gelukkig hadden alle kinderen heel erg hun best gedaan en kregen ze allemaal verdiend hun diploma! Jada glunderde en grijnsde van oor tot oor, zo trots als ze was. En terecht!

Voldaan reden we weer naar huis. Natuurlijk gaat Jada door voor haar B en C, zodat ze straks echt volledig watervrij is. Maar toch is er opnieuw een hoofdstuk afgesloten.
Maar inmiddels weet ik: ieder afgesloten hoofdstuk is het begin van een nieuw hoofdstuk!